Niet gekende mogelijkheden - Wilma

We hebben met de hele groep een workshop "ervaringsverhalen" gevolgd bij Ans Ursem, een medewerker van COS Noord-Holland, als voorbereiding voor de draagvlakversterkende activiteiten. Zij gebruikte de methode "taaldrukken".

En de ontroerende persoonlijke verhalen die dat heeft opgeleverd, die komen nu dus op de weblog te staan. Te beginnen met de verhalen van Wilma en Esther, begeleiders van het project, gevolgd door de verhalen van de deelnemers.

Niet gekende mogelijkheden

Ik ging naar Ometepe met de wetenschap dat we er twee huizen zouden gaan bouwen en sleutelfiguren zouden gaan interviewen. Wat uiteindelijk de resultaten zouden zijn van de interviews, zouden we kunnen bijdragen aan het opzetten van coöperaties, daarvan dacht ik: eentje zou moeten kunnen lukken, vanuit de kleine stichting die we zijn. We zijn met 5 vrijwilligers, waarvan 3 met volle banen.

Een druppel op een gloeiende plaat, maar voor mij zinvol genoeg om mij ervoor te willen inzetten, met plezier. Mensen een hart onder de riem steken, dat doe ik graag. Nu ik weer terugben, en ik de hele film een aantal keer weer heb afgedraaid, zijn het de neveneffecten die eigenlijk de meeste indruk hebben gemaakt.

Het plezier waarmee Alcides ons in alle opzichten faciliteerde, heeft een diepe indruk op mij gemaakt. Niets was hem te veel, hij genoot er erg van. Dat was goed om te ervaren. De sleutelfiguren die we interviewden namen uitgebreid de tijd om onze vragen te beantwoorden. Ik denk dat zij door de vragen ook aangezet werden tot nadenken. De vijf jongeren die met alles meededen hebben eigenlijk een kleine training gehad. Alcides wil ze gaan betrekken bij zijn organisatie. Dit zoemt rond over het eiland. Dit zijn voor mij mogelijkheden die dit project heeft gegenereerd, die ik van tevoren niet bedacht had, ongekend.